EN 352-1 განსაზღვრავს ყურსაცმების მოთხოვნებს: კონსტრუქციას, თავზე ზეწოლის ძალას, მასალების უვნებლობასა და ხმის ჩახშობის გაზომვის მეთოდს. სტანდარტი ასევე მოითხოვს, რომ ჩახშობის მონაცემები მომხმარებელს მიეწოდოს გასაგები ფორმით.
ჩახშობის მაჩვენებლების წაკითხვა
ყოველ ყურსაცმს თან ახლავს ორი სახის მონაცემი. SNR (Single Number Rating) არის ერთი რიცხვი დეციბელებში, რომელიც უხეშად გვიჩვენებს, რამდენით შემცირდება ხმის დონე. H/M/L სამი რიცხვია მაღალი, საშუალო და დაბალი სიხშირისთვის — ისინი გაცილებით ზუსტ სურათს იძლევა, როცა ხმაურის სპექტრი ცნობილია.
| მაჩვენებელი | სიხშირე | ტიპური ხმაური |
|---|---|---|
| H | მაღალი (>2 კჰც) | ხერხი, სახეხი დისკი, შეკუმშული ჰაერი |
| M | საშუალო (1–2 კჰც) | ჩვეულებრივი საწარმოო ხმაური |
| L | დაბალი (<1 კჰც) | ძრავები, კომპრესორები, ტრაქტორი |
ზედმეტი დაცვა ისეთივე პრობლემაა
ხშირი შეცდომაა უმაღლესი SNR-ის შერჩევა. თუ ყურთან დარჩენილი ხმის დონე 70 დბ-ზე დაბლა ჩამოვა, მომუშავე კარგავს კონტაქტს გარემოსთან — ვერ ისმენს გაფრთხილებას, სიგნალს, მანქანის მოახლოებას — და ხშირად თავად იხსნის ყურსაცმს. მიზნობრივი დიაპაზონია 70–80 დბ(A) ყურთან.
ყურსაცმის ეფექტურობა მკვეთრად ეცემა, თუ ბალიშსა და თავს შორის რაიმე ხვდება: სათვალის ტოტი, თმა, ქუდის კიდე. ერთი ცუდად მორგებული ყურსაცმი შეიძლება 10–15 დბ-ს კარგავდეს დეკლარირებულ მაჩვენებელთან შედარებით.
