ხშირად ივიწყებენ, რომ ფეთქებადსაშიშ ზონაში აალების წყარო ელექტრობა არ უნდა იყოს. მბრუნავი ლილვი, გახურებული საკისარი, ღვედის ხახუნი ან ლითონის ურთიერთდარტყმისას წარმოქმნილი ნაპერწკალი სავსებით საკმარისია. EN 13463-1 სწორედ ამ არაელექტრო აღჭურვილობის მოთხოვნებს განსაზღვრავს.
აალების პოტენციური წყაროები
- ცხელი ზედაპირები — გახურებული საკისრები, სამუხრუჭე მექანიზმები.
- მექანიკური ნაპერწკლები — ლითონის ლითონზე დარტყმა ან ხახუნი.
- სტატიკური ელექტრობა — ღვედები, პლასტმასის ნაწილები, ფხვნილის ნაკადი.
- ადიაბატური შეკუმშვა და დარტყმითი ტალღები.
- ქიმიური რეაქციები და ეგზოთერმული პროცესები.
დაცვის ტიპები
- c (constructional safety)
- კონსტრუქციული უსაფრთხოება — ხახუნისა და გადახურების აღკვეთა დიზაინით
- b (control of ignition source)
- აალების წყაროს კონტროლი — სენსორები, რომლებიც აღჭურვილობას ჩერდებიან
- k (liquid immersion)
- სითხეში ჩაძირვა — პოტენციური წყარო სითხეშია იზოლირებული
- d, p, fr
- ალგაუმტარი, ჭარბწნევიანი და ნაკადით ვენტილირებადი გარსაცმები
შენიშვნა: EN 13463 სერია ეტაპობრივად EN ISO 80079-36-ითა და -37-ით ჩანაცვლდა, თუმცა ძველი მარკირება კვლავ ბევრ ექსპლუატაციაში მყოფ აღჭურვილობაზეა.
ჩანაცვლებულია სტანდარტით EN ISO 80079-36.





