EN 1149-5 განსაზღვრავს ელექტროსტატიკურად გამფანტველი ტანსაცმლის მასალის მოთხოვნებს. მისი მიზანია აალებადი განმუხტვის თავიდან აცილება: ფეთქებადსაშიშ ზონაში ტანსაცმელზე დაგროვილი სტატიკური მუხტის უეცარი განმუხტვა შეიძლება ორთქლის, აირის ან მტვრის ასაფეთქებლად საკმარისი იყოს.
ორი შესაძლო გამოცდა
- EN 1149-1
- ზედაპირის წინაღობა — მასალა უნდა იყოს გამტარი; შესაფერისია ლითონის ბოჭკოს შემცველი ქსოვილისთვის
- EN 1149-3
- მუხტის განმუხტვის ნახევრადპერიოდი — რამდენად სწრაფად ქრება მუხტი; ვარგისია ბირთვ-გარსოვანი (core-sheath) ბოჭკოსთვის
კრიტიკული პირობა: მიწასთან კავშირი
ანტისტატიკური ტანსაცმელი მხოლოდ იმ შემთხვევაში მუშაობს, თუ მუხტს გადასაყრელი გზა აქვს. ეს ნიშნავს სამ პირობას ერთდროულად: ანტისტატიკური ტანსაცმელი, ანტისტატიკური ფეხსაცმელი (EN ISO 20345, აღნიშვნა A) და გამტარი იატაკი. ერთი რგოლის გამოტოვება მთელ სისტემას აქარწყლებს.
დამატებითი წესები
- ტანსაცმელი მთლიანად უნდა ფარავდეს არაანტისტატიკურ ქვედა ფენას — გახსნილი ქურთუკის ქვეშ ჩანს პოლიესტერის მაისური, რაც დაცვას აქარწყლებს.
- ტანსაცმლის გახდა ფეთქებადსაშიშ ზონაში აკრძალულია — ხდისას წარმოქმნილი მუხტი განსაკუთრებით მაღალია.
- რეცხვა ეტიკეტის მიხედვით — ზოგიერთი დამუშავება ანტისტატიკურ თვისებას ანადგურებს.
EN 1149-5 ჩვეულებრივ მრავალნორმატიულ ტანსაცმელზეა EN ISO 11612-სა და EN 61482-2-თან ერთად, რადგან ერთი და იგივე გარემო — ნავთობი, გაზი, ქიმია — ორივე რისკს ატარებს.
