EN 12477 აერთიანებს მექანიკურ (EN 388) და თერმულ (EN 407) მოთხოვნებს ერთ სტანდარტში, რომელიც შედუღების სპეციფიკურ რისკებზეა მორგებული: ნაპერწკლები, დნობადი ლითონის შხეფები, გამოსხივებული სითბო, კონტაქტი ცხელ ლითონთან და UV გამოსხივება.
ორი ტიპი
| ტიპი | დანიშნულება | მოხერხებულობა | თერმული დაცვა |
|---|---|---|---|
| Type A | MMA, MIG/MAG, ჭრა — მაღალი დენი, დიდი ნაპერწკლები | დაბალი | მაღალი |
| Type B | TIG და ზუსტი სამუშაო, სადაც შედუღების ღეროს გრძნობა საჭიროა | მაღალი (დონე 4) | დაბალი |
მინიმალური მოთხოვნები
- EN 388-ის მიხედვით: გახეხვა ≥2 (Type A) / ≥1 (Type B), ჭრა ≥1, გახევა ≥2 / ≥1, გახვრეტა ≥2 / ≥1.
- EN 407-ის მიხედვით: ალმოდებადობა ≥3, კონტაქტური სითბო ≥1, კონვექციური სითბო ≥2 / ≥1, ლითონის მცირე შხეფები ≥3 / ≥2.
- მანჟეტის მინიმალური სიგრძე უზრუნველყოფს მაჯის დაფარვას; TIG-ისთვის უფრო მოკლე მანჟეტი დასაშვებია.
პრაქტიკული შენიშვნა: შემდუღებლის ხელთათმანი უნდა იყოს მშრალი. სველი ტყავის ხელთათმანი ელექტროგამტარია და ელექტროშოკის რისკს ქმნის — განსაკუთრებით MMA შედუღებისას მაღალი უქმი სვლის ძაბვით.
