EN 407 განსაზღვრავს ხელთათმანების მოთხოვნებს სითბოსა და ცეცხლისგან დასაცავად. პიქტოგრამის ქვეშ ექვსი ციფრი დგას, თითოეული ცალკე თერმულ რისკს შეესაბამება, დიაპაზონით 1-დან 4-მდე (გამონაკლისი — პირველი პოზიცია, სადაც მაქსიმუმი 4-ია).
ექვსი პოზიცია
| პოზიცია | რისკი | რას ზომავს |
|---|---|---|
| 1 | ალმოდებადობა | ალის მოცილების შემდეგ წვისა და ხანძრის ხანგრძლივობა |
| 2 | კონტაქტური სითბო | ტემპერატურა (100–500 °C), რომელზეც შიდა მხარე 15 წამში 10 °C-ზე ნაკლებით თბება |
| 3 | კონვექციური სითბო | დრო, რომლის განმავლობაშიც ხელთათმანი ალის სითბოს აკავებს |
| 4 | გამოსხივებული სითბო | დრო გამოსხივების წყაროსთან სიცხის მიღწევამდე |
| 5 | ლითონის მცირე შხეფები | დნობადი ლითონის წვეთების რაოდენობა 40 °C ზრდამდე |
| 6 | დნობადი ლითონის დიდი რაოდენობა | გრამების რაოდენობა, რომელსაც ხელთათმანი უძლებს |
კრიტიკული წესი
თუ პირველი ციფრი (ალმოდებადობა) 3-ზე ნაკლებია, ხელთათმანი არ უნდა გამოიყენოთ იქ, სადაც ღია ალის რისკია — რაც არ უნდა მაღალი იყოს დანარჩენი მაჩვენებლები. ალმოდებადი ხელთათმანი ხელზე ცეცხლის შენარჩუნებით უფრო მეტ ზიანს აყენებს, ვიდრე მისი არარსებობა.
EN 407 ხშირად EN 388-თან ერთად გვხვდება — შემდუღებლის ხელთათმანი, მაგალითად, ორივე პიქტოგრამს ატარებს, რადგან იგი ერთდროულად სითბოსა და მექანიკურ ცვეთას უნდა უძლებდეს. შედუღებისთვის კონკრეტულად EN 12477 მოქმედებს.
