EN 397 განსაზღვრავს სამრეწველო დამცავი ჩაფხუტის მოთხოვნებს. ჩაფხუტის მთავარი ამოცანაა ზემოდან ვარდნილი საგნის ენერგიის შთანთქმა და თავის ქალას გამჭოლი დაზიანებისგან დაცვა. ეს არის ის სტანდარტი, რომელსაც სამშენებლო მოედანზე გამოყენებული ჩაფხუტების აბსოლუტური უმრავლესობა აკმაყოფილებს.
სავალდებულო მოთხოვნები
- დარტყმის შთანთქმა — 5 კგ ჩაქუჩი 1 მ სიმაღლიდან (≈49 ჯ); თავზე გადაცემული ძალა არ უნდა აღემატებოდეს 5 კნ-ს.
- გამჭოლი დაცვა — 3 კგ კონუსური მახვილი 1 მ სიმაღლიდან არ უნდა შეეხოს თავის მაკეტს.
- ალმოდებადობა — გარსი არ უნდა იწვოდეს ალის მოცილებიდან 5 წამზე მეტ ხანს.
- ნიკაპის ღვედის მაგრობა — ღვედი უნდა გაითიშოს 150–250 ნ ძალაზე, რათა ჩაფხუტმა ჩამოკიდებისას ყელი არ გამოაბას.
არჩევითი მოთხოვნები და მარკირება
არჩევითი მოთხოვნები ჩაფხუტის შიდა მხარეს, ეტიკეტზე აღინიშნება. ისინი უნდა შეირჩეს სამუშაო გარემოს მიხედვით — მაგალითად, სამაცივრე საწყობში −30 °C, ლითონის ჩამოსხმისას კი 150 °C.
- −20 °C / −30 °C
- დაბალ ტემპერატურაზე გამძლეობა
- +150 °C
- მაღალ ტემპერატურაზე გამძლეობა
- 440 V a.c.
- ელექტრული იზოლაცია შემთხვევითი კონტაქტისგან დაბალი ძაბვის გამტართან
- LD
- გვერდითი დეფორმაციისადმი გამძლეობა (Lateral Deformation)
- MM
- დნობადი ლითონის შხეფებისგან დაცვა (Molten Metal)
ვადა და შენახვა
ჩაფხუტს აქვს გამოშვების თარიღი გარსზე დატანილი, ჩვეულებრივ ისრიანი ციფერბლატის სახით. თერმოპლასტიკური (ABS, PE) გარსი, როგორც წესი, გამოყენებაში 3–5 წელს ძლებს, თერმორეაქტიული — 5–7 წელს. ნებისმიერი ხილული ბზარი, გაუფერულება ან ძლიერი დარტყმის შემდგომი მდგომარეობა ჩაფხუტის დაუყოვნებლივ ჩამოწერის საფუძველია, თუნდაც დაზიანება უმნიშვნელოდ გამოიყურებოდეს.
